Νυχτερινή βάρδια

Μια τουρκοπούλα κι οχτώ κεράσια

Έφυγα το τριήμερο και γύρισα με σοδειά λίγων κερασιών. Η μικρή κερασιά μου προσχώρησε στο κίνημα των "Αγανακτισμένων".

Αυτά ήταν όλα κι όλα.
Απ΄ τις πολλές βροχές τα πάντα έγιναν σαν ζούγκλα.

Και έτσι όπως καθόμουν και κοίταζα τα όμορφα σύννεφα μια "τουρκοπούλα" ήρθε να μου κάνει παρέα και έκατσε στο πιό ψηλό κλαδί.

(πάνω πάνω δεξιά - κλικ για μεγένθυση).

Προσπάθησα να αλλάξω φακό αλλά οι τουρκοπούλες δεν ξέρουν από τηλεφακούς και τέτοια. Άνοιξε τα φτεράκια της και χάθηκε.

Δώρο

Ενα μπουκέτο για την Hloipapa

Μας έφαγε η Άγανάκτηση και η ορθοστασία!!!

Καλή η "αγανάκτηση" αλλά το γάλα καλύτερο!!

Athens pride ή καθ ένας με το πόνο του!!

Κατήντησ’ ένας τύπος         που αν σ’ έβλεπαν μαζύ του
συχνά, ήταν πιθανόν         μεγάλως να εκτεθείς.

Και παραφράζοντας τον ποιητή θα έγραφα:



Κατήντησ’ ένας τόπος         που αν σ’ έβλεπαν εκεί
συχνά, ήταν πιθανόν         μεγάλως να εκτεθείς.

Αλλά εγώ πήγα μια βολτίτσα και έβγαλα τις φωτογραφίες μου.

Στο βάθος δυο περίπτερα με βιβλία. Το ένα της νεολαίας του Συνασπισμού και ένα της Δημοκρατικής Αριστεράς. Θυμήθηκα το στίχο του Χριστιανόπουλου.

"Σαν τους αριστερούς σάς αγαπώ, αδέρφια μου∙
κι αυτοί κι εμείς διαρκώς κατατρεγμένοι:
αυτοί για το ψωμί – εμείς για το κορμί,
αυτοί για λευτεριά – εμείς για έρωτα,
για μια ζωή δίχως φόβο και χλεύη.
Σαν τους αριστερούς σάς αγαπώ, αδέρφια μου,
παρόλο που κι αυτοί μας κατατρέχουν."

Τελικά τίποτε δε μένει όρθιο. Μέχρι και οι στίχοι κατεδεφίζονται.

 

Χθες πήγαμε Προπύλαια!

Με κάποια ερωτηματικά. Αλλά όπως έλεγε και κάποιος κινέζος επαναστάτης "αφήστε όλα τα λουλούδια νά ανθίσουν"  και θα δούμε που θα πάει το πράμα.

Και πάλι στις πλατείες!

"Πώς να καταχωρήσω τόσα γεγονότα - τόσες απόπειρες".
(Μιχάλης Κατσαρός - ΚΑΤΑ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΩΝ)

......Ανάβουν τις πυρκαγιές τα φλογερά λόγια

ανάβουν το δάσος μου που μου παρέδωσαν και

ανεμίζει.  

...Αύριο που η ζωή θα μας σφίγγει θα βγεις

με την κορούλα σου στους δρόμους

γεμάτος απορία μέσα στις φλόγες

και δεν θα αναγνωρίζεις τίποτα.....

(Μιχ. Κατσαρός)

Μην αμελήσετε.
Πάρτε μαζί σας νερό.
Το μέλλον μας έχει πολύ ξηρασία.
(Μ.Κ.)

Χθες βγήκαμε στις πλατείες !!!

Μη ξεχνάτε το ΖΑΠΕΙΟ

Έκθεση βιβλίου στο Ζάπειο μέχρι και στις 29-5-11.

Ήρεμες βραδιές με  βιβλία.

Άραγμα  κουβεντούλα και στο βάθος ο έρωτας παρών.

Βολτίτσα με ποδήλατο (και σουβλάκι αν πεινάτε)!

Κι αν κουραστείτε καθήστε κάτω και στρίψτε το τσιγαράκι σας.

Μέχρι και αφίσες "παλιές" μπορείτε να βρείτε. 

"Χάρτινες" αναμνήσεις

Από μικρός δεν ξέρω πόσο χρήμα και πόσο χρόνο "ξόδεψα" στα περιοδικά. Άπειρα περιοδικά λογοτεχνικά. πολιτικά, τεχνικά. Από το "Μικρό Ήρωα"  τη δεκαετία του 60 τη "Μάσκα" και το "Μυστήριο" λίγο αργότερα μέχρι τα σημερινά. Δεν ξέρω αν έγινα πιό σοφός με όλα αυτά αλλά τουλάχιστον μου έμειναν οι αναμνήσεις, έστω και "χάρτινες". Σε μια τελευταία εκκαθάριση βρήκα μερικές χάρτινες αναμνήσεις περίπου 30 χρόνων. Μια φωτογραφία .



και μερικά σκαναρίσματα

Στιγμές μια πορείας

Πλήθος κόσμου. Έτσι που τους έβλεπα από κάπως ψηλά μου φαινόταν σαν μια μάζα που συστρέφονταν και κυλούσε ακατάπαυστα. Δεν ξέρω γιατί μου ήρθε στο μυαλό ένας στίχος του Γκάτσου από την "Αμοργό"

Εἶταν τοῦ Μάη τὸ πρόσωπο τοῦ φεγγαριοῦ ἡ ἀσπράδα

Ἕνα περπάτημα ἐλαφρὺ σὰ σκίρτημα τοῦ κάμπου

Ἕνα φιλὶ τῆς θάλασσας τῆς ἀφροστολισμένης.

Ξέμεινε ο έρημος (πάει η διμοιρία)  κοιτάζοντας την όμορφη φωτογράφο!

Απόκαμε και ο Νίκος από τον μεσημεριάτικο ήλιο και αποκοιμήθηκε.

Για τα σπασμένα κεφάλια σε άλλα blogs.